Ponczo czy nie ponczo?

Choróbsko znów mnie dopadło... mam wrażenie, że odkąd córka zaczęła chodzić do żłobka różne infekcje nie opuszczają mnie nawet na chwilę.

Zaistniała sytuacja miała jeden plus: podczas wygrzewania się pod kołdrą, do głowy wpadła mi myśl na kolejny uszytek.

Tym razem własnego projektu - niepowtarzalny, świetnie skrojony i uszyty.

Tiaaaaaaaaa... pomarzyć sobie można :)

Ponczo... tak! uszyję ponczo dla mojej EAH!

W szafie leżał szal który dwa miesiące temu kupiłam na wyprzedaży. Materiał wydawał się idealny na tego typu ubranko.

Z wielkim zapałem zabrałam się za mierzenie a później krojenie.

Tutaj zaczęły się schody... mój "wspaniały" materiał okazał się poprostu okropny... strasznie się siepał, prawie nie nadążyłam obrzucać brzegów. Wtedy zaczęłam żałować, że nie podkleiłam sobie brzegów flizeliną, może byłoby mi łatwiej? tak czy siak było już za późno. Starałam się jak mogłam ale efekt końcowy jest zupełnie inny niż sobie wymarzyłam.

Poległam. Moje ponczo wygląda bardziej jak bluzka/sweterek niż ubranko wierzchnie :) gdyby nie dodatki, całość wyglądałaby o wiele gorzej.

Niestety nie posiadam innych butów do EAH niż te czerwone które lalka ma w zestawie, dlatego postanowiłam ich nie zakładać żeby nie zepsuć stylizacji.

Zawsze można przyjąć, że Jabłuszko wróciła po ciężkim dniu do domu i marzyła żeby zdjąć niewygodne buty i wreszcie odpocząć ;)

Oto kolejne uszytki które powstały spod mojej igły :) 

Tak, wiem... strój nie jest odpowiedni na obecną zimową aurę ale tak bardzo spodobały mi spodenki i kardigian które wykonała BFashions, że poprostu musiałam spróbować swoich sił :)

Ze sweterka nie do końca jestem zadowolona, kolejny postaram się nieco przerobić.

Śnieg? jak to? ja chcę wiosnę!

Cleo najbardziej lubi lato ale wiosna jest dla niej równie szczególną porą roku ponieważ uwielbia patrzeć, jak przyroda budzi się do życia.

Za oknem śnieg, wiosna tuż tuż ale Cleo może cieszyć się naturą w domowym zaciszu gdzie pielęgnuje swoje ulubione kwiaty.

Moje dziewczyny powoli czują już wiosnę dlatego bardzo chętnie pozowały do zdjęcia w towarzystwie mojego kwiatka :)

Nawet Raquelle nie potrafiła się oprzeć...

Odważna sesja...

Raquelle zawsze marzyła o sesji w diamentach.

Sama błyszczy jak jeden z nich, zgadzacie się?

A tu w nieco innej odsłonie...

Witajcie :)

To moje pierwsze kroki w blogowaniu dlatego z góry przepraszam za jakiekolwiek błędy czy niedociągnięcia.

Moja przygoda z lalkami zaczęła się gdy pod koniec ubiegłego roku postanowiłam nauczyć się szyć na maszynie...ale tak naprawdę nie potrafiłam szyć ręcznie także pojawiło się podwójne wyzwanie.

Zapragnęłam uszyć coś dla lalki. Moja córka jest zbyt mała żeby bawić się "barbinkami" dlatego zamówiłam jedną przez internet. I tak się zaczęło... czytałam, że jak zakupi się jedną to będą kolejne i kolejne lecz nie sądziłam, że i mnie to dopadnie... a jednak :)

Tak oto w mojej początkowej kolekcji znajdują się 4 Barbie, EAH a w drodze jest już jedna z Monsterek :)

Jako pierwsza przybyła do mnie blond Fashionistka. 

Z perspektywy czasu, żałuję wyboru tej lalki...nie podoba mi się jej sztuczny wyraz twarzy.
Planuję się jej pozbyć jak również jednej z jej koleżanek.